Η κόρη του «Happy Face Killer»: Πώς είναι να μεγαλώνεις με έναν από τους πιο διαβόητους serial killers των ΗΠΑ

Όταν η Melissa G. Moore ήταν 15 ετών, ανακάλυψε ότι ο αγαπημένος της πατέρας δεν ήταν απλώς ένας οδηγός φορτηγού που της έφερνε γλυκά και δώρα κάθε που επέστρεφε απο ταξίδι. Ήταν ένα τέρας που στραγγάλιζε γυναίκες στους δρόμους της Αμερικής.

Την άνοιξη του 1995, η ζωή της Melissa G. Moore άλλαξε για πάντα. Επιστρέφοντας από το σχολείο της στο Σποκάν της Ουάσινγκτον, βρήκε τη μητέρα της, Rose Hucke, να της ζητάει να συγκεντρωθεί μαζί με τους υπόλοιπους της οικογένειας στο υπόγειο της γιαγιάς, κάτι εντελώς ασυνήθιστο, οπότε κατάλαβε αμέσως οτι κάτι δεν πάει καλά.

Ο Keith Hunter Jesperson (Happy Face Killer) μετά τη σύλληψή του το 1995. Πηγή: WHQR

*

Εκεί, στο σκοτάδι του υπογείου, η μητέρα τους ανακοίνωσε το αδιανόητο: ο πατέρας τους, Keith Hunter Jesperson, βρισκόταν στη φυλακή για φόνο.

«Είχα μια κούνια στο υπόγειο που χρησιμοποιούσα ως υπνοδωμάτιό μου. Θυμάμαι να ρίχνομαι στην κούνια, να κλαίω και να προσπαθώ να φανταστώ τι συνέβη», θυμάται η Moore. «Αναρωτιόμουν: Είναι όντως αλήθεια αυτό;»

Ο Δολοφόνος με το Χαμογελαστό Πρόσωπο

Η πραγματικότητα ήταν ακόμα πιο εφιαλτική. Μεταξύ 1990 και 1995, ο Jesperson, ένας θηριώδης οδηγός φορτηγών μεγάλων αποστάσεων, στραγγάλισε και σκότωσε τουλάχιστον οκτώ γυναίκες κατά τη διάρκεια των διαδρομών του στις ΗΠΑ.

Αυτό που τον έκανε διαβόητο στις αρχές και στον Τύπο ήταν η νοσηρή επιθυμία του για αναγνώριση. 

Έστελνε ανώνυμες επιστολές εξομολόγησης σε εφημερίδες και έγραφε μηνύματα στους τοίχους δημόσιων τουαλετών, υπογράφοντας πάντα με μια ζωγραφισμένη χαμογελαστή φατσούλα. Έτσι γεννήθηκε ο «Happy Face Killer». 

Μετά τη σύλληψή του το 1995 για τη δολοφονία της συντρόφου του, Julie Ann Winningham, καταδικάστηκε σε πολλαπλές ποινές ισόβιας κάθειρξης, τις οποίες εκτίει μέχρι σήμερα στο Όρεγκον.

Η Taunja Bennett, το πρώτο επιβεβαιωμένο θύμα του Jesperson (1990). 

Πηγή: Tribune Media Services

*

Τα σκοτεινά σημάδια μιας παιδικής ηλικίας

Για τη Melissa, ο Jesperson ήταν ο πατέρας που έφτανε στο σπίτι με τις τσέπες γεμάτες ψιλά για γλυκά. Όμως, πίσω από την εικόνα του βιοπαλαιστή οικογενειάρχη, η βία καραδοκούσε από νωρίς.

Όταν η Moore ήταν μόλις 5 ετών, βρήκε αδέσποτα γατάκια στο υπόγειο. Ο Jesperson τα άρπαξε από τα χέρια της, τα κρέμασε σε ένα σκοινί απλώματος και τα βασάνισε μέχρι θανάτου, πετώντας τα σώματά τους στον κήπο.

Λίγα χρόνια αργότερα, όταν η ίδια ήταν 11 ή 12 ετών, κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής κατά μήκος του ποταμού Κολούμπια, ο πατέρας της άρχισε να της περιγράφει με ανατριχιαστική λεπτομέρεια πώς κάποιος μπορεί να διαπράξει τον «τέλειο φόνο» χωρίς να αφήσει δακτυλικά αποτυπώματα. 

Η μικρή Melissa υπέθεσε τότε ότι επρόκειτο για ιστορίες αστυνομικής μυθοπλασίας. Στην πραγματικότητα, ο Jesperson πιθανότατα αναφερόταν στη δολοφονία της Taunja Bennett τον Ιανουάριο του 1990 — του πρώτου επιβεβαιωμένου θύματός του.

Η γυναίκα στη φωτογραφία είναι η Suzanne Kjellenberg.

*

Η Suzanne Kjellenberg. ήταν 34 ετών όταν δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του 1994 από τον Keith Hunter Jesperson (τον «Happy Face Killer»). Αποτελεί ένα από τα οκτώ επιβεβαιωμένα θύματά του.

Για σχεδόν 30 χρόνια η ταυτότητά της παρέμενε άγνωστη στις αρχές (αναφερόταν ως «I-10 Jane Doe»), μέχρι τον Οκτώβριο του 2023, οπότε και ταυτοποιήθηκε επίσημα μέσω προηγμένης ανάλυσης DNA και γενεαλογικής έρευνας.

 

Από το τραύμα στην οθόνη: Η σειρά Happy Face

Οι σουρεαλιστικές εμπειρίες της Moore αποτελούν πλέον τη βάση της δραματικής σειράς Happy Face του Paramount+. Με πρωταγωνιστές τους Annaleigh Ashford (στο ρόλο της ενήλικης Moore) και Dennis Quaid (στο ρόλο του Jesperson), η σειρά εξερευνά μια μυθοπλαστική εκδοχή των γεγονότων: ο φυλακισμένος serial killer επικοινωνεί με την αποξενωμένη κόρη του, υποσχόμενος να αποκαλύψει λεπτομέρειες για ένα άγνωστο, ένατο θύμα.

Η πραγματική Melissa G. Moore (δεξιά) δίπλα στον Dennis Quaid και την Annaleigh Ashford. Πηγή: Roy Rochlin / Getty Images for Paramount+

*

Αν και η κεντρική πλοκή της σειράς περιέχει στοιχεία μυθοπλασίας, η ίδια η Moore —η οποία εκτελεί χρέη παραγωγού— δηλώνει ότι η ψυχολογική δυναμική είναι απολύτως αυθεντική. Η σειρά αποτυπώνει την τοξική συναισθηματική χειραγώγηση και το «πινγκ-πονγκ» εξουσίας που ασκούσε ο πατέρας της για να θρέψει το εγώ του.

«Υπήρχε πάντα ένας λόγος για τον οποίο ο μπαμπάς μου έλεγε κάτι. Ένιωθα ότι ήθελε να χαλαρώσω την άμυνά μου για να ανοίξω την καρδιά μου, κι μετά να με χειραγωγήσει», εξομολογείται η Moore.

Σπάζοντας τη σιωπή και το γενεαλογικό τραύμα

Όταν ο Jesperson συνελήφθη, η πρώτη συμβουλή που έδωσε στην κόρη του μέσα από τη φυλακή ήταν: «Άλλαξε το επώνυμό σου και κρύψου». Η Moore όμως διάλεξε τον δύσκολο δρόμο. Αντί να εξαφανιστεί, αποφάσισε να αντιμετωπίσει το παρελθόν της ανοιχτά.

Έγραψε την αυτοβιογραφία της (Shattered Silence), δημιούργησε πετυχημένα podcast και εκπομπές (όπως το Monster in My Family), ενώ έχει μιλήσει προσωπικά με περισσότερα από 100 παιδιά δολοφόνων και εγκληματιών, βοηθώντας τα να διαχειριστούν την ντροπή, τον φόβο και το στίγμα.

«Όταν δημοσίευσα την ιστορία μου, άρχισα να λαμβάνω emails που έλεγαν "Είμαι ακριβώς σαν εσένα". Κατάλαβα ότι όλοι βιώναμε τα ίδια στάδια πένθους και άρνησης», αναφέρει.

Σήμερα, έχοντας αφιερώσει τη ζωή της στην κατανόηση και την επούλωση του γενεαλογικού τραύματος, η Melissa G. Moore ετοιμάζεται για το επόμενο προσωπικό της κεφάλαιο: να ανακαινίσει ένα παλιό σπίτι στο Παλέρμο της Σικελίας και να μετακομίσει εκεί με τον σύζυγό της, αφήνοντας πίσω της τη βαριά σκιά του «Happy Face Killer».

Με την αγάπη που ξέρετε! Ian

Δείτε παρόμοια άρθρα εδώ